Η έλλειψη συγκέντρωσης και τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση ήταν ο βασικός λόγος μιας ακόμη εντός έδρας ήττας απέναντι σε έναν μετριότατο Ολυμπιακό. Το πάθος και η διάθεση που έδειξαν οι παίκτες μας δεν ήταν αρκετά για να οδηγήσουν στη νίκη. Μόνο ο Ντραγκίσεβιτς ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του αγώνα σε αντίθεση με τους άλλους 4 ξένους της ομάδος που και σήμερα δεν μπόρεσαν να προσφέρουν το κάτι παραπάνω. Στα ρηχά έμεινε και ο Γιάνκοβιτς που σαν πάουερ φόργουορντ όπως μας τον "σύστησε" ο Δ.Πρίφτης δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί...
Πάθος, ταχύτητα και μπόλικη ενέργεια έβγαλε η ομάδα με το που πάτησε στο παρκέ ξεσηκώνοντας τον κόσμο στο σχεδόν γεμάτο Παλέ! Ο αρχικός όμως ενθουσιασμός γρήγορα έδωσε τη θέση του στη επιπολαιότητα και στην αγωνιστική αναρχία με αποτέλεσμα ο Ολυμπιακός με το που πέτυχε 2-3 συνεχόμενες επιθέσεις να καταφέρει αθόρυβα να χτίσει μια διψήφια διαφορά. Το καλό ξεκίνημα του Μάρμπλ και του Κάμινγκς έγιναν γρήγορα μέσα στο παιχνίδι μια ανάμνηση, ο πολύ καλός Ζάρας ξαφνικά χάθηκε στον πάγκο και έμεινε ο Ντραγκίσεβιτς μόνος του να παλεύει να βάλει την μπάλα στο αντίπαλο καλάθι. Ο Ξανθόπουλος με το γνωστό πάθος του και ο Σίμτσακ με το εγκεφαλικό του παιχνίδι προσπάθησαν να καλύψουν τα "κενά" των συμπαικτών τους στην περιφέρεια και κάτω από το καλάθι μέχρι που και αυτοί έμειναν από δυνάμεις. Ο Γιάνκοβιτς όπως φοβόμασταν "σπαταλήθηκε" σε όλο το παιχνίδι στη θέση 4 και έκανε και αυτός την αρχή ενός ακόμη παίκτη που δεν θα μπορέσει να ξεδιπλώσει το ταλέντο του μέσα από το άναρχο, χωρίς πλάνο και μπασκετική λογική επιθετικό παιχνίδι της ομάδος μας... Ο Μπάκνερ επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά ότι δεν μπορεί να προσφέρει σε κανένα σημείο του παρκέ.και ίσως μετά από αυτό το παιχνίδι να πρέπει να ξαναδούν την περίπτωση του. Ο Τζένκινς αναγκάστηκε να πάρει τραβηγμένες προσπάθειες μιας και στο "επιθετικό πλάνο" σπάνια η μπάλα κατέληγε σωστά στα χέρια του με αποτέλεσμα πολύ γρήγορα να καεί και να βγεί εκτός παιχνιδιού. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Κάμινγκς που αντιλήφθηκε ότι έπρεπε να αναλάβει πρωτοβουλίες αλλά παρασυρόμενος από τον μαγικό κόσμο του NBDL όπου σε τέτοιες προσπάθειες δεν βρίσκεις άμυνα μπροστά σου κατάφερε να αστοχήσει 9 φορές με αρκετά άσχημο τρόπο. Ο αντίπαλος μας χωρίς να κάνει τίποτα σπουδαίο απλά πετυχαίνοντας μερικά από τα ελεύθερα σουτ και μερικούς εύκολους πόντους κάτω από το καλάθι μας όπου δεν υπήρχε άμυνα πήρε τη νίκη...
Μόλις 2 νίκες στα πρώτα 5 παιχνίδια του πρωταθλήματος σε μια χρονιά που κάποιο ονειροπόλοι μιλούσαμε για την πιθανή πορεία στον πρώτο γύρο χωρίς ήττα... Ήττα από το Ρέθυμνο εκτός όταν τέτοιες ομάδες θα τις καθάριζες γιατί έχεις αλλάξει επίπεδο, ήττα από τον συμπολίτη που θα τον είχες για πλάκα μέσα έξω, ήττα από τον Ολυμπιακό εκεί που θα ήταν η στιγμή που θα έκανες την μεγάλη σου νίκη... Ένα ένα τα "μαξιλαράκια" μιας χρονιάς χωρίς στόχους εξανεμίζονται. Πλέον απομένουν τα παιχνίδια με την ΑΕΚ, το εντός με τον Παναθηναϊκό και το εκτός με τον μπάογκ για να ισχυριστείς ότι στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος πέτυχες κάτι... Φυσικά στις μεταβατικές χρονιές εξυγίανσης δεν φταίει κανείς. Όλοι κάνουν καλά τη δουλειά τους απλά δεν μας έκατσε το "τζόκερ" από την Αμερική. Ας ελπίσουμε να μας κάτσει του χρόνου μιας και οι βάσεις για να χτιστεί μια ομάδα που θα πρωταγωνιστήσει μάλλον δύσκολα να μπουν από φέτος...Ας κρατήσουμε τουλάχιστον το νεύρο και τη διάθεση που έδειξαν οι παίκτες μας σήμερα με την ελπίδα ότι θα δούμε ανάλογο πάθος και στα επόμενα παιχνίδια.
ΥΓ. Σε παιχνίδι που πετυχαίνεις μόλις 63 πόντους, παίκτη από τον πάγκο που σου βάζει σε 10' 7 πόντους τον ξεχνάς?
ΥΓ2. Παρακαλώ να ενημερωθούν όλες οι μπασκετικές ιστοσελίδας και στατιστικές υπηρεσίες ότι ο Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς είναι πλέον power forward! Coach of the year speaking...
ΥΓ3. Ελάτετώρα, παραδεχτείτετο! Και εσείς όπως και εμείς, μόνο από βιντεάκια στο youtube τον είδατε!
ΥΓ4. Υπομονή μέχρι τον Φεβρουάριο. Μέχρι τότε θα έχουν άπαντες κατανοήσει το Ευρωπαϊκό μπάσκετ και την φιλοσοφία του coach.